İnternet. Vindovzekspi. Bunlar bu gecenin milli değerleri oldu. Saatler boyunca, 50 yaşında sırtımda ortaya çıkacak kamburun temellerini attım. Sesim kalınlaştı, kulaklarım büyüdü, yaşlandım.

Orospu vindomz ayna karşısında kendisini güncelleştirmekle meşgul ve ben sanki başına bir şey gelirmiş gibi, kendisine mukayet olamazmış gibi hemen dibinde bekliyorum.

BEN BAĞIMLIYIM.

Bu monitör, bu pikseller, bu düğmeler ve her şey. Esir etti kendine kahpe komputer.

Geçen gün tv izledim. Bende yok, Gülriz'in evinde izliyorum genelde. Saklambaç tarzı bir programa maruz kaldık uzunca vakit. Mehmet Ali Erbil sunuyordu. Taliplerini seçmek için çeşitli sorular sorarak programın içeriğini oluşturan genç bayan, yağız delikanlılardan gelen ilginç bir soruyla kendini ifade etme fırsatı buldu.

talepkâr talip - "Bak. Mesela biz evlendık ve çkg mutluyuz. Ben akşam eve seni almaya geliyorum. Ama sen kısa bir etek giymişsin. Ben de rica ediyorum, değiştirir misin diye. Değiştirip benimle mi gelirsin, yoksa evde mi kalırsın?" (İnanılmaz bir kendinden eminlik, müthiş bir konanlık, hat safhada bir asmalı konak.)

kırıtkan memeli - "Değiştirmem. Kokularımı sürer arkadaşımı çağırır senin gittiğin mekâna giderim ve karşında oynarım. Keyfime bakarım. Siz erkekler hep aynısınız. (hooleey) Bizi mini etekli beğeniyorsunuz ama sonra örtmeye çalışıyorsunuz. O eteği giymezsem ben ben olmam ki. Beni ben yapan şey o etek."

teyze - " Yevrieem. Bak oğlan bir şey rica ediyor, niye yapmıyorsun. O eğlence bir saatlik zevk ama şu çocukla ömür boyu karı kocasınız, fedakârlık yapmadan olmaz. Neyse Memedali, oğlum. Yavrum. Oğlumyavrum. Ben senin için geldim."

memedali - "Evli misin? Eh eh eh. Kocan nerde? Neh neh neh. "

teyze - "Vefat etti."